Barcelona Heliport: waar elke vlucht vertrekt, en hoe u er komt

1. Per taxi, vanuit elke wijk van de stad. De eerlijke standaardoptie. Vraag om de heliport op de Moll Adossat — niet het vliegveld, en niet de ingang van de haven, die ligt een flink eind ervoor. Vijftien tot twintig minuten vanuit het centrum bij normale drukte, langer wanneer er een cruiseschip wordt afgemeerd. Zeg tegen de chauffeur dat u gaat vliegen, dan zet hij u bij de poort af in plaats van bij de terminal.

2. Per boot, als u de aanbieding boekt waar dat bij zit. De vlucht van €170 begint bij Port Vell en steekt de haven per boot over, ongeveer vijftien minuten op het water, en die overtocht is echt een van de betere onderdelen. De ochtend van vier uur over land, zee en lucht van €212 doet hetzelfde vanaf de Moll de les Drassanes.

3. Per auto, als u er een heeft. Er is parkeergelegenheid op de pier, en de rit langs de containerkranen is vreemder dan u verwacht. Barcelona is verder geen stad waar een huurauto veel nut heeft.

4. Te voet, alleen als u over een werkende kade wilt lopen. De Moll Adossat is ongeveer twee kilometer werkende haven vanaf het dichtstbijzijnde punt waar een bus u afzet, zonder schaduw en zonder noemenswaardig voetpad. Mensen doen het. Ze komen bezweet aan.

Barcelona ligt onder gecontroleerd luchtruim. El Prat ligt elf kilometer verderop aan de kust en de aanvliegroutes lopen langs de kustlijn, dus een sightseeinghelikopter boven de stad kan niet vrij rondvliegen: hij volgt een vrijgegeven route, praat op de heen- en terugweg met de toren en houdt een hoogteblok aan.

Daarom begint en eindigt elke vlucht op dezelfde kade, daarom bevestigt de operator uw slot de dag ervoor in plaats van u bij het boeken een tijd te verkopen, en daarom zijn de routes zo consistent van het ene aanbod tot het andere. Het rondje van zeven minuten over de haven en het rondje van twaalf minuten dat landinwaarts draait zijn geen marketingvondsten. Het zijn de twee vrijgegeven vormen, verkocht door meerdere bedrijven vanaf hetzelfde stuk beton.

Het verklaart ook het enige dat mensen vreemd vinden aan Barcelona Heliport: dat het ver van de stad ligt waar het overheen vliegt. Een helipad in de Eixample zou onwerkbaar zijn. Een kade die de haven in steekt, vrij van de aanvliegroute, is de enige plek waar het kan.

De Moll Adossat is geen toeristisch adres. Het is een twee kilometer lange vinger van opgespoten land in de haven, met de cruiseterminals aan de ene kant, brandstof- en containerkades aan de andere, en Barcelona Heliport bij de aanzet. Er naartoe rijden betekent over de havenweg langs hekken, weegbruggen en vrachtwagens, om vervolgens aan te komen bij een klein gebouw met een windzak.

De reden is het luchtruim. El Prat ligt elf kilometer verderop langs de kust en de aanvliegroute loopt langs de kustlijn; de stad zelf ligt onder gecontroleerd luchtruim met een dichte, lage skyline. Een helipad in de Eixample zou onbruikbaar zijn. Een platform op een pier die al uitsteekt in open water, vrij van de aanvliegroute en met de zee als vertrekpad, is de enige plek waar het verstandig kon — precies daarom ligt Barcelona Heliport waar het ligt.

Het verklaart ook de vorm van elke vlucht die hier wordt verkocht. Opstijgen en landen gebeuren op hetzelfde punt, de eerste en laatste minuut van elk rondje gaan over de haven, en de operators werken met twee vastgestelde routes in plaats van te improviseren. Wanneer meerdere bedrijven bijna dezelfde vluchten van zeven en twaalf minuten aanbieden, komt dat doordat ze dezelfde twee rondjes vliegen vanaf hetzelfde stuk beton.